توسعه آندوسکوپی

با پیشرفت علم و فناوری روز، آندوسکوپ کاملاً اصلاح شده و از فیبرهای نوری استفاده می کند. در سال 1963، ژاپن شروع به تولید آندوسکوپ های فیبر کرد. در سال 1964، دستگاه بیوپسی آندوسکوپ فیبر با موفقیت ساخته شد. این فورسپس بیوپسی مخصوص برای گرفتن بیوپسی می تواند مواد پاتولوژیک مناسبی داشته باشد و خطر کمتری دارد. در سال 1965، کولونوسکوپی فیبر ساخته شد و دامنه معاینه برای بیماری های دستگاه گوارش تحتانی را گسترش داد. در سال 1967، او شروع به مطالعه آندوسکوپ فیبر ذره بین برای مشاهده ضایعات ظریف کرد. آندوسکوپ‌های فیبر نوری همچنین می‌توانند برای سنجش‌های in vivo، مانند اندازه‌گیری دمای داخلی، فشار، جابجایی، جذب طیفی و سایر داده‌ها استفاده شوند.
در سال 1973، فناوری لیزر برای درمان آندوسکوپی به کار گرفته شد و به تدریج به یکی از ابزارهای درمان آندوسکوپی خونریزی های گوارشی تبدیل شد. در سال 1981، فناوری اولتراسوند آندوسکوپی با موفقیت توسعه یافت. این پیشرفت جدید با ترکیب فناوری پیشرفته اولتراسوند با آندوسکوپ، دقت تشخیص ضایعه را تا حد زیادی افزایش داد.
در سال 1987، فیلیپ مورت برای اولین بار پیشگام جراحی ویدئو آندوسکوپی شد.
آندوسکوپی به معنای امروزی به تدریج با اختراع آندوسکوپ فیبر نوری شکل گرفت. با ورود به دهه 1960، "فایبرگلاس" توسعه یافته در ایالات متحده مورد توجه گسترده ای در زمینه های مختلف قرار گرفت. در اوایل دهه 1930، فیبرهای نوری در آندوسکوپ های فیبر نوری برای انتقال نور استفاده می شد، اما به دلیل سرعت تلفات بالای نور در فرآیند انتقال، فیبر نوری برای انتقال سیگنال های نوری توسعه نیافته بود. آندوسکوپ فیبر نوری یک لوله بلند، نازک و منعطف با بسته‌ای از فیبرهای شیشه‌ای هدایت کننده نور در داخل و یک عدسی در انتهای آن است. در حین بازرسی، یک سر لوله داخل اندامی که قرار است در داخل بدن انسان بررسی شود وارد می شود و از سر دیگر آن شرایط داخلی اندام قابل مشاهده است. آندوسکوپ‌ها معمولاً مجهز به منبع نور هستند و برخی از آنها مجهز به ابزارهایی برای درمان جراحی مانند لیزر هستند. فیبر نوری به مکانیسم انتقال نور وارد می شود و لنزهای ویدئویی اولین انتخاب برای ثبت تصویر هستند. آندوسکوپی که می‌تواند همزمان عکس بگیرد، "فیبراسکوپ" متولد سال 1964 است. تا دهه 1960 بود که آندوسکوپ‌ها قابلیت ضبط و اندازه‌گیری تصویر را داشتند. در حدود سال 1975، دوران دوربین های معده به پایان رسید و به طور کامل با "فیبرسکوپ" جایگزین شد. ژانگ ژنیوان، متخصص فیبر نوری چینی، پروژه تحقیقاتی علمی و فناوری بزرگ ملی و محلی "سری پرتوهای تصویر فیبر نوری و تحقیقات فناوری تولید در مقیاس بزرگ آندوسکوپ‌های صنعتی" را بر عهده گرفت. پایه تولید تیر و آندوسکوپ.
در سال 1983، نوع جدیدی از آندوسکوپ با دستگاه شارژ (CCD) برای اولین بار توسط شرکت ابزار Welch Ailin در ایالت نیویورک ایالات متحده با موفقیت توسعه یافت. یک سر آندوسکوپ CCD وارد شده به بدنه مجهز به یک "عدسی" CCD است که روی یک تراشه سیلیکونی کوچک یکپارچه شده است که در واقع نوع جدیدی از سنسور تصویر فوتوالکتریک است و عملکرد آن شبیه به دوربین تلویزیون است. این می تواند تصویر قطعه مورد بررسی را به سیگنال الکتریکی دیجیتالی تبدیل کند و تصویر از طریق یک سیم فلزی منتقل شده و توسط "مانیتور تصویر" مشابه گیرنده تلویزیون نمایش داده شود. استفاده از این فناوری ذخیره سازی، تولید مثل، مشاوره و مدیریت کامپیوتری تصاویر را ممکن می سازد.
در نوامبر 2002، اولین "سیستم آندوسکوپی با وضوح بالا" در جهان متولد شد و مفهوم آندوسکوپی دستخوش تغییرات زیادی شده است. پیشرفته ترین فناوری تصویربرداری را متراکم می کند و دقت تصویر ارائه شده تشخیص ضایعات بسیار کوچک را ممکن می سازد. ظهور آندوسکوپ‌های ویدئویی مدرن، آندوسکوپ‌های الکترونیکی و آندوسکوپ‌های اولتراسونیک، عصر جدیدی از آندوسکوپ‌های پزشکی مدرن را گشوده است. آندوسکوپ ها از دوران معاینه و تشخیص وارد دوران درمان و جراحی شده اند.